Dikkatli ol bebeğim

Genel korumacılık anlayışının üstüne bir de geç anne olmayı seçmiş, tedavi ile hamile kalabilmiş olmanın verdiği özenle ilk bir sene eşimden bile sakınmaya çalıştım oğlumu.
Uyku sersemi emzirmem için bana verirken düşürebilir, yanımızda yatarken onu ezebilir diye hep tetikte idim.
Her zaman bir yardımcımız oldu ama sadece ev işleri için, tuvalete duşa girerken bile onu arabasına oturtup beraber banyoya girdik.
Erkek çocuğudur bu kadar sana düşkün olmasın, artık senin de yavaş yavaş kendi hayatın da olması gerekiyor telkinleri ile oyun grubuna girdiğinde dışardan yuvarlak camlardan onu izledim 50 dakika.
Yalan yok; beni aramamasına, deli gibi boncuk dizip, havuzda balık bulmak için çıldırmasına bozulmadım değil. Ağladım tabii, artık büyüyor dedim.
Bir yanlış seçim anaokulundan sonra 2,5 yaşında, önce 3 yarım gün, sonra 5, daha sonra tam gün ve şimdi de servise geçtik. Her şey benim için fazla hızlı ilerliyor. Ben 4 yaşında 3 yarım gün gider gibi planlıyordum ama RA isteklerini gayet net dile getiren bir çocuk. Eğer öyle mutluysa öyle yapalım dedim.
Şimdi o dönemi bık bık bir arada geçirdiğimize çok memnunum. Plasma Car’ını alıp abla ile bahçeye çıkarken kapıda seni öpüp gideceğim demesi yeterli benim için.
TV’den bahçeyi izleme imkanı olan bir sitede oturmamızın da yadsınamaz bir rahatlığı var tabii:)
Yine ünlü Türk düşünürlerimizden biri ateistlik doğuruncaya kadarmış, doğumdan sonra inşallah/maaşallah ile geçiyor günümüz demişti.
Allahın koruması kuzularımızın üzerinde olsun deyip bitirelim bu kez…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s